Het bouwen van aparte scheepsmodellen.

Veel modelboot bouwers hebben een link naar hun model of ze hebben er aan gewerkt of familie, of ze zijn gewoon geïnteresseerd in het schip waar zij dan hun hele ziel en zaligheid in kwijt kunnen , maar belangrijk is en blijft de bezigheid, de een is goed in dit en de ander is goed in dat, maar het belangrijkste is om er aan te beginnen .Ikzelf probeer altijd om iets te maken wat er nog niet is en daarmee kom je soms in de problemen .Ook om het eenvoudig te houden en dan kom je het volgende tegen :

Mijnen- legger problemen.

Als je al een tijdje met duikboten bezig bent en je blijft er plezier in hebben dan kijk je altijd om je heen naar de andere duikboot bouwers zo van: wat is er nu weer nieuw gebouwd, hoe groot of hoe klein en wat voor model is het.

 Het valt op dat er al enige jaren een verschuiving is naar de moderne boten en de ontwikkeling van hightech onderdelen, maar ook van snel naar sneller, maar waarom komen er geen oude modellen meer? Die zijn toch ook nog interessant om te laten zien of is het te moeilijk om al die hightech er in te krijgen? Ikzelf vind het leuk om een model te maken wat er nog niet is en daarbij dan ook de eventuele geschiedenis van het origineel, alleen het probleem is om genoeg gegevens zoals tekeningen en fotomateriaal te vinden. Exacte maten vind ik geen probleem ;met een beetje fantasie kom je ver en iemand die het beter weet die bekijkt het maar.

Dus ik ga van 1943 de Duitse U-boot type V11c naar 1934 de Hr.Ms. K18 en op naar 1915 de Hr.Ms. M1(de ex Duitse UC8) een mijnenlegger.Weinig tekeningen en geen foto’s, Mijn motto is : ik zie wel en ik fantaseer wel wat.Maar de uitdaging was het mijnen leggen, maar tevens de geschiedenis zoals :hoe kwam Nederland aan zijn eerste mijnenlegger,

Ik bezocht het kranten archief in Leeuwarden ,omdat deze boot in 1915 op het waddeneiland Schiermonnikoog strandde en geconfisceerd werd en in die tijd groot nieuws was.

Ik had vernomen dat het origineel  stabilisatie problemen had,  waarom ik niet zou je denken, maar welke en hoe op te lossen dat werd weer een ander probleem, (is het nog leuk om te bouwen.??? ) Na enig speurwerk vond ik wat foto’s bij het museum voor Maritieme

Historie in den Haag, dus dat gaf weer een hoop zicht op het uiterlijk van de boot dus nu kon er  een begin gemaakt worden, de schaal van de boot had ik berekend naar een foto van de zeemijn want die wou ik werkzaam maken en tenslotte een mijnenenlegger ( ik moet ze ook kunnen leggen ,althans dia was mijn uitgangs punt,) omdat ik uitging van een kinder verrassings ei dat bijna de vorm had van de mijn en voor mij het idee gaf van daar kan ik wel wat mee, dus echt natte vingerwerk maar wat wel in de buurt kwam van het origineel op 1:20 .

Toen pas gekeken hoe groot de boot dan zou worden en toevallig was het een kleine boot  34 meter lang en 3.19 meter breed , dan kon het model met een schaal van 1:20  ongeveer 1.70 meter lang worden en dat was te doen i.v.m .gewicht en transport lengte, groot maken is niet moeilijk maar waar laat je het. Nadat de spanten waren gezaagd zag ik dat het dek overhelde naar buiten dus deze moest in de lengte doormidden i.v.m het lossen in de mal ,want een mal maken heeft voordelen .Je kunt dan meer details aanbrengen op het model en als het uit de mal komt heb je geen schuurwerk aan de buitenkant.

Na een paar maanden was het model klaar, nu kon ik de mal maken, Toen de mal klaar was snel de mal in orde gemaakt voor het echte werk, want nu ging het toch wel kriebelen

Met een paar kleine foutjes kwam hij goed uit de mal maar toen kwam het: ik had intussen al wat knutselwerk gedaan om de mijn installatie uit te denken maar had nog geen idee hoeveel ruimte ik kon gebruiken, want nu alles kon de vuilnisbak in(te groot of te zwaar) maar het voordeel was dat ik in de buurt zat (dus met aanpassingen ) en na 5 maanden had ik het voor elkaar : ik kon 5 mijnen laten vallen uit 5 lanceerbuizen (origineel 6 en 12 mijnen) nu weer passen en meten, maar wat ik nog niet wist was het balans probleem maar dat moest de praktijk uitwijzen

Het centrale punt van de boot kwam vrij ver naar achter omdat de mijn installatie nogal wat ruimte nodig had en deze ruimte niet waterdicht kon zijn, de mijnen moesten naar onder eruit vallen, toen ik ging kijken d.m.v .een ronde stok waar mijn middelpunt kwam .

Nadat ik alle spullen zoals motoren, pompen, servo”s, de mijnbediening, ontvanger, accu”s, motorregelaar relais en nog wat meer had geinstalleerd ( dus midden in het waterdichte gedeelte ) zag ik het enorme balansprobleem als ik de mijnen erin plaatste, want ik had van messing een mooi draagstel gemaakt Dat is het anker voor de mijn ,maar dat woog 100 gram en maal 5 is toch wat veel, dus slopen en alles wegen om het gewicht te kunnen verminderen en nu kwam ik op 20 gram per mijn uit dus hoe nu dit oplossen ? Ik had nog wat ruimte naast de mijnenbuns waar twee 60cc injectie spuiten pasten, het schuifsysteem om de mijnen te laten vallen had een bereik van 5cm dus 1cm per mijn wat op de injectie spuiten tweemaal 10cc gaf wat genoeg was .hoe dit werkt?

De zuiger staat in de achterste stand leeg en wanneer hij ingedrukt wordt komt er achter de zuiger meer water dus meer gewicht alleen als de boot uit het water is kun je het weer terugtrekken anders zuigt het water op.

Wat je met pvc pijp, aluminium profiel, messing en injectie spuiten al niet kunt maken,!Het lastige met de zuigers van de injectie spuiten is, dat deze snel plakken en er veel kracht voor nodig is om ze los te krijgen. Sommige vetten en oliën maken de rubberzuiger week en dan werkt het niet meer .Misschien weet iemand daar een oplossing voor, laat het dan  weten, a.u.b.

Na diverse proefvaarten nog steeds niet tevreden .Alles functioneert maar nu komen de kleine foutjes naar buiten, ik had een hoofdballasttank op de bodem gemaakt die d.m.v .een tandwiel pomp gevuld werd Met een zuigperspomp werd dan getrimd maar wat ik niet wist was hoeveel de binnendruk dan zou worden want de lucht achter de zuiger wordt samen geperst in de romp en dit bleek een belangrijke factor te zijn op de lijm verbindingen van de hoofdballasttank ik had deze met een twee componenten lijm die als boter was (dus niet weg zakte)  gelijmd, maar op evenementen staat de boot ook weleens in de zon en wordt dan aardig warm en in het water koelt hij weer af dus het materiaal werkt en de componenten lijm werd zacht en zo lekte de overdruk in de romp via de hoofdballasttank weg met als gevolg dat als de trimpomp werd leeggedrukt er een vacuüm in de romp ontstond die water naar binnen trok en dan maar denken waar komt toch die lekkage vandaan, maar omdat ik de 4mm dikke(dunne) luiken met knevels wilde sluiten kwam ik er ook achter dat deze ook niet goed rondom afsloten, dus hier ook weer nieuwe dingen uitproberen met het gevolg dat je niet weet hoe het een en ander zal werken.

Zo blijf je lekker bezig. Intussen was ik weer wat aan het experimenteren geslagen om de boot ouder te maken” roest “verf gaf niet het gewenste effect maar met ijzervijlsel en S.39 soldeervloeistof en wat water had ik wat ik wilde :een mooi effect maar niet iets om het in een keer af te maken .Niet overdrijven het moet geen roestbak worden.

Maar omdat deze boot nu zo goed als klaar is ( alhoewel ik denk nog wel een jaar nodig te hebben om div. verbeteringen en aan -passingen te doen want elke vaart brengt wel weer wat problemen naar boven en je vaart niet elk weekend)  ben ik alweer aan het denken om een andere boot te bouwen want ik heb gelezen over een Engelse boot de H6 die op Schiermonnikoog is gestrand in 1915 en ook is geconfisceerd en zo in Hollandse dienst is gekomen , als de Hr. Ms. O8.

Ik wens U veel bouwplezier en voor verdere informatie kunt U mij contacten.

Fred Huijgen