Eerste duikboot

Cornelis Drebbel

Cornelis Jacobsz. Drebbel (Alkmaar,1572-Londen,7 november 1633) was een Nederlands uitvinder.

Hij werd rond 1572, waarschijnlijk in Alkmaar geboren. Einde 1604 vertrekt hij met zijn gezin naar Engeland en wordt op Eltham Palace ingekwartierd. Daar demonstreert hij zijn perpetuum mobile en klavecimbels, die op zonne-energie spelen. Zijn bekendste uitvinding was de onderzeeër.Hij werkte enige tijd in Londen voor de Royal Navy en bouwde daar een aantal van deze vaartuigen, ieder volgend model wat groter dan de voorganger.

In 1620 bouwde Drebbel in opdracht van de Engelse marine de allereerste duikboot in de geschiedenis . Het vaartuig bestond uit een met vet leer omsloten, dichte roeiboot, drie tot vijf meter onder water voortbewogen door twaalf roeiers. Lucht toevoer waarschijnlijk via snorkel buizen die naar een drijver aan de oppervlakte uit kwamen. Maar Drebbel had ook een (al)chemische oplossing voor het ademprobleem bedacht. Eén van zijn andere uitvindingen was namelijk de ontleding van salpeter (een nitraat, meestal van kalium) bij verhitting. Daarbij komt een gas vrij dat Drebbel gewoon “lucht’ noemde, maar waar twee eeuwen later een andere naam aan gegeven zou worden: zuurstof.

Drebbels duikboot is het eerste onderwerp van de BBC-serie Building the Impossible.

Twee Britse wetenschappers, Caroline Baillie en Chris Wise, krijgen de opdracht het vaartuig na te bouwen met alleen zeventiende-eeuwse materialen en technologie. Ze krijgen vier maanden en hebben om te beginnen niet eens een bouwtekening, want die is er niet.

Een proefvaart besluit het project.

De gehele onderzeeër werd waterdicht gemaakt met ingevet leer.
Het had een waterdicht luik in het midden, een roer en vier roeispanen.
Onder de stoelen van de roeier zaten grote varkensleerblazen,
die door pijpen met de buitenkant waren verbonden.
Om te duiken liet men de blazen vol water lopen en om te stijgen
duwde de bemanning het water weer uit de varkensblazen.

Bouwen van een replica